ನೀವೊಬ್ಬ ಯೋಗಾಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ:
ಭಾರತದ ಪ್ರಾಚೀನ ವಿದ್ಯೆಯಾದ ಯೋಗವು ಇಂದು ಬಹುರೂಪಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿರುವುದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಆರೋಗ್ಯ ಅಂಕಣಗಳಿಂದ ಟಿವಿ ಚಾನಲ್ ಗಳ ವರೆಗೆ, ಭಾರತದಿಂದ ಅಮೆರಿಕದವರೆಗೆ, ಮಕ್ಕಳಿಂದ ವೃದ್ಧರವರೆಗೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಯೋಗವು ಸರ್ವಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆಯೆಂದೇ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ವಿಜ್ಞಾನ, ಗಣಿತ, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ, ಕಲೆ ಇವೇ ಮುಂತಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಕೊಡುಗೆಗಳೆಲ್ಲ ನಗಣ್ಯವಾಗಿ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕೊಡುಗೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ತಪಸ್ವಿಗಳ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಇಂದು ಹಲವರಿಗೆ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ವ್ಯವಹಾರದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲನ್ನೇ ತೆರೆದಿಟ್ಟಂತಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರು ಅಪ್ಪಟ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ, ಪೇಟೆಂಟ್ ಯುಕ್ತ, ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಯೋಗ 'ಸ್ಟುದಿಯೋ'ಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಜನರ ಮರ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಣಾತರಾದ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಒಂದೆರಡು ವಿಧಗಳನ್ನು ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ರೂಪಾಂತರಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿ, ತಲೆಕೂದಲು-ಗಡ್ದಗಳನ್ನು ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಇಳಿಬಿಟ್ಟು, ಕಿರುನಗೆ ಬೀರಿ, ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಯಾ ಮಹಾಪೂಜನೀಯ ಬಿರುದಾಂಕಿತ ಜಗದ್ಗುರುಗಳಾಗಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುಷಃ ಇವರೆಲ್ಲರ 'ಅದ್ಭುತ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ' ಪ್ರೇರೇಪಿತರಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ಕೆಲ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದಲೇ ಕಡ್ಡಾಯ ಯೋಗ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಂತಿದೆ. ಭಾರತ ಮೂಲದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ 'ರಕ್ಷಿಸುವ' ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯತೆ ತಮ್ಮದೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲ ಶಕ್ತಿಗಳು ಯೋಗವನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಬಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೆ ಅಂತಹವರನ್ನು ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿಗಳೆಂದೂ, ದೇಶಪ್ರೇಮವಿಲ್ಲದವರೆಂದೂ, ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳೆಂದೂ ಕೂಡಲೇ ಜರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವೇ? ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿವೆಯೇ? ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಸುರಕ್ಷಿತವೇ?
ಯೋಗ ಅಂದರೇನು?
ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಪ್ರಚಲಿತವಿದ್ದು, ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಬಲು ಕಠಿಣವಾದ ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಋಷಿ-ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಧ್ಯಾನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಕ್ರಿ.ಪೂ.2ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪತಂಜಲಿ ಮುನಿ ಬರೆದ 'ಯೋಗ ಸೂತ್ರಗಳು' ಈ ಧ್ಯಾನವಿಧಾನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಳಗೊಂಡ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಗ್ರಂಥವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದೀಚೆಗೆ ಯೋಗಾಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಸ್ವಾಮಿ ಗೋರಖನಾಥರ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿದ್ದ ಯೋಗಿ ಸ್ವಾತ್ಮರಾಮರು ಕ್ರಿ.ಶ. 15ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಹಠ ಯೋಗ ಪ್ರದೀಪಿಕ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಹಠ ಯೋಗವು ಪತಂಜಲಿಯ ರಾಜ ಯೋಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕಿರುವ ಮೆಟ್ಟಲೆಂದೂ, ಉನ್ನತ ಧ್ಯಾನಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ದೇಹವನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸುವ ದೈಹಿಕ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಹಂತವೆಂದೂ ಸ್ವಾತ್ಮರಾಮರು ತಮ್ಮ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ಪತಂಜಲಿಯ ರಾಜ ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತ್ಮರಾಮರ ಹಠ ಯೋಗಗಳಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಧ್ಯಾನ ವಿಧಾನಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ: ಅಗ್ನಿ ಯೋಗ, ಅನಾಹತ ಯೋಗ, ಆರ್ಟಿಸ್ಟಿಕ್ ಯೋಗ, ಅಷ್ಟಾಂಗ ವಿನ್ಯಾಸ ಯೋಗ, ಭಕ್ತಿ ಯೋಗ, ಬಿಕ್ರಂ ಯೋಗ ಅಥವಾ ಹಾಟ್ ಯೋಗ, ಡಿಸ್ಕೋ ಯೋಗ, 'ಬಾಬಾ' ರಾಮದೇವನ ದಿವ್ಯ ಯೋಗ, ಡ್ರೀಂ ಯೋಗ, ಹಿಪ್ ಹಾಪ್ ಯೋಗ, ಇಂಟೆಗ್ರಲ್ ಯೋಗ, ಐಯ್ಯಂಗಾರ್ ಯೋಗ, ಜ್ಞಾನ ಯೋಗ, ಕರ್ಮ ಯೋಗ, ಕ್ರಿಯಾ ಯೋಗ, ಕುಂಡಲಿನಿ ಯೋಗ, ನಾಟ್ಯ ಯೋಗ, ಪವರ್ ಯೋಗ, ರಿಸ್ಟೊರಟಿವ್ ಯೋಗ, ಪ್ರಭಾಕರ ಋಷಿಯ ಸಿದ್ಧ ಸಮಾಧಿ ಯೋಗ, ನರೋಪನ ಆರು ಯೋಗ, ಸಹಜ ಯೋಗ, ಸಿಲ್ವರ್ ಯೋಗ, ಶಿವಾನಂದ ಯೋಗ, ರವಿಶಂಕರನ ಸುದರ್ಶನ ಕ್ರಿಯೆ, ಸುರತ್ ಶಬ್ದ ಯೋಗ, ಮಹೇಶ್ ಯೋಗಿಯ ಟ್ರಾಂಸೆಂಡೆಂಟಲ್ ಮೆಡಿಟೇಶನ್, ವಿನಿಯೋಗ, ಯಂತ್ರ ಯೋಗ, ಯೋಗ ನಿದ್ರಾ ಇತ್ಯಾದಿ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ವಿವಿಧ ಯೋಗ ವಿಧಾನಗಳ ಗುಣ ವಿಶೇಷಗಳೂ, ಜನಪ್ರಿಯತೆಯೂ ಅವುಗಳ ಪ್ರವರ್ತಕರ ವ್ಯವಹಾರ ಹಾಗೂ ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿದೆಯೆನ್ನುವುದನ್ನು ಬೇರೆ ಹೇಳ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಬಾಬಾ ರಾಮದೇವ್ ಸ್ವಾಮಿ ಮಹಾರಾಜರು ಏಳು ವಿಧದ ಪ್ರಾಣಾಯಮಗಳನ್ನು, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಪಾಲಭಾತಿಯನ್ನು ಕಲಿಸುವವರಾದರೆ,[1] ಮಹಾಪೂಜನೀಯರಾದ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ರವಿಶಂಕರ್ ಅವರು 'ಸುದರ್ಶನ ಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ಉಸಿರಾಟದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆ ಹಾಗೂ ಮೌನದಲ್ಲಿ' ಕಳೆಯಬೇಕಾಯಿತಂತೆ.[2-5]
ಇಂದು ಪ್ರಚಲಿತವಿರುವ 'ಯೋಗ'ದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಿರುವಾಗ, ನೀವು ಕಲಿತಿರುವುದು ಯಾ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಾರತದ ಪ್ರಾಚೀನ ಯೋಗವೇ? ಅಲ್ಲದೆ, ತಪಸ್ವಿಗಳ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ರೂಪತಳೆದ ಯೋಗವು ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವೇ?
ಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿವೆಯೇ?
ಧ್ಯಾನದತ್ತ ತಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ನೆರವಾಗಲೆಂದು ಋಷಿ-ಮುನಿಗಳು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಇಂದು 'ಸರ್ವರೋಗ ನಿವಾರಕ ವಿಜ್ಞಾನ'ವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದು ಹೇಗೆ? ಬಾಬಾ ರಾಮದೇವನನ್ನು ನಂಬಬಹುದಾದರೆ, ಅವನು 'ವಿಪುಲವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ಪ್ರಾಣ (ಆಮ್ಲಜನಕ) ವನ್ನು ಔಷಧವಾಗಿ ಬಳಸಿದವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಆರೋಗ್ಯದ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸವಾಲಾಗಿರುವ ಮಧುಮೇಹ, ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಹೃದಯಬೇನೆ, ರಕ್ತನಾಳಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಕು, ಬೊಜ್ಜು, ಅಸ್ತಮಾ, ಶ್ವಾಸನಾಳಗಳ ಕಾಹಿಲೆ, ಬಿಳಿತೊನ್ನು, ಖಿನ್ನತೆ, ಪಾರ್ಕಿನ್ಸನ್ ಕಾಹಿಲೆ, ನಿದ್ರಾಹೀನತೆ, ತಲೆಶೂಲೆ, ಥೈರಾಯ್ಡ್ (?), ಸಂಧಿವಾತ, ಕತ್ತು ನೋವು, ಹೆಪಟೈಟಿಸ್, ಮೂತ್ರ ಪಿಂಡಗಳ ವೈಫಲ್ಯ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ಯಕೃತ್ತಿನ ವೈಫಲ್ಯ, ಗಾಳಿ, ಮಲಬದ್ಧತೆ, ಆಮ್ಲೀಯತೆ ಇವೇ ಮುಂತಾದ ಮಾರಕ ರೋಗಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಸಹಸ್ರಾರು ಜನರಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಾಣ (ಆಮ್ಲಜನಕ)ದ ಔಷಧೀಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಅವಿರತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಿಸಲಿದೆ'[6] ರಾಮದೇವನ ಈ ಸರ್ವರೋಗ ನಿವಾರಕ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕಾದರೆ ಆತನು ನಡೆಸುವ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ (ಮುಂದಿನ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಸಾಲುಗಳ ವರೆಗೆ ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ತೆತ್ತು) ಹೋಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವನೇ ನಡೆಸುವ ಟಿವಿ ವಾಹಿನಿಯಿಂದ ಉಚಿತವಾಗಿ ನೋಡಿ ಕಲಿಯಬಹುದು! ಸಾಮುದಾಯಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮೂಹ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ! ಯೋಗದ ಪ್ರಚಾರ [ಅಥವಾ ಖಾವಿ ಯಾ ಬಿಳಿವಸ್ತ್ರ, ಉದ್ದನೆಯ ಗಡ್ಡ ಮೀಸೆ, ತುಟಿಯಂಚಿನ ಕಿರುನಗೆಗಳು] ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯೆಂದರೆ, ವಿದ್ಯಾವಂತರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರೂ, ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡವರೂ ಈ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ತೆಪ್ಪಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತೀವ್ರ ಹೃದಯಾಘಾತ ಹಾಗೂ ಮಿದುಳಿನ ತೊಂದರೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಕೃತಕ ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾ ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕದಲ್ಲಿರುವ ಕೇಂದ್ರದ ಸಚಿವ ಪ್ರಿಯ ರಂಜನದಾಸ ಮುನ್ಶಿಯವರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ರಾಮದೇವನ ಮೊರೆ ಹೋಗಿ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲುಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಇತ್ತೀಚಿನ ನಿದರ್ಶನಗಳಲ್ಲೊಂದು.[7] ಹಲವು ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ಕೆಲ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದಲೇ ಕಡ್ಡಾಯ ಯೋಗ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವುದೂ ಬಹುಷಃ ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿರಬಹುದು.[8,9]
ಆದರೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಆರೋಗ್ಯಪಾಲನೆಗೆ ಏನಾದರೂ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾದ ಪುರಾವೆಗಳೆಲ್ಲಿ?
ಮನುಷ್ಯನ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಗೂ ಕಾಹಿಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆಸಲಾಗಿದ್ದು[10], ಕೆಲವನ್ನು ದೆಹಲಿಯ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆ (ಎ ಐ ಐ ಎಂ ಎಸ್), ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಗೂ ನರರೋಗ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆ (ನಿಮ್ಹಾನ್ಸ್) ಮುಂತಾದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಅನ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸಂಶೋಧನೆಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ವರದಿಗಳು ಭಾರತದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಕೆಲವೊಂದು ವಿದೇಶೀ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬದಲಿ ಹಾಗೂ ಪೂರಕ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಕೆಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲವೂ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ, ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಲ್ಲದ, ನಿಯಂತ್ರಿತವಲ್ಲದ, ವೀಕ್ಷಕನ ಪಕ್ಷಪಾತಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿರುವಂತೆ ತೆರೆದ, ಸೇರ್ಪಡೆ ಹಾಗೂ ಹೊರಗಿಡುವಿಕೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಲ್ಲದ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಲ್ಲದ, ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೂ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ತೊರೆದು ಹೋದವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸದ ಅಧ್ಯಯನಗಳಾಗಿವೆ.
ಉಸಿರಾಟ, ಹೃದಯದ ಗತಿ, ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಸ್ವಾಯತ್ತ ನರಮಂಡಲ, ರೋಗರಕ್ಷೆ ಇವೇ ಮುಂತಾದ ದೈಹಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಮಧುಮೇಹ, ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಬೊಜ್ಜು, ಮೇದಸ್ಸಿನ ತೊಂದರೆಗಳು, ಅರ್ಬುದ ರೋಗಗಳು, ಅಸ್ತಮಾ, ದಮ್ಮು, ಅಪಸ್ಮಾರ, ಭಾವನೆಗಳು, ಆತಂಕ, ಖಿನ್ನತೆ, ಇಚ್ಚಿತ್ತ ವಿಕಲತೆ, ಗೀಳು ರೋಗ, ಅವಧಾನ ನ್ಯೂನತೆ, ತಿನ್ನುವ ತೊಂದರೆಗಳು, ಕರುಳಿನ ರೋಗಗಳು, ಮೇದೋಜೀರಕಾಂಗದ ಉರಿಯೂತ, ಗರ್ಭಿಣಿಯರು, ಋತುಬಂಧ, ಸ್ನಾಯುವೇದನೆ, ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯವ್ಯಸನ, ಸಂಧಿವಾತ, ಬೆನ್ನು ನೋವು, ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಕಾಹಿಲೆಗಳು, ನಿದ್ರೆ, ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು, ಮಲ್ಟಿಪ್ಲ್ ಸ್ಕ್ಲಿರೋಸಿಸ್, ಮುಂಗೈ ನೋವು, ಮೂತ್ರಜನಕಾಂಗದ ಕಾಹಿಲೆಗಳು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ತಲೆಶೂಲೆ, ಕ್ಷಯ, ಫೈಲೇರಿಯ ಇತ್ಯಾದಿ ರೋಗಗಳ ಮೇಲೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಯೋಗವಿಧಾನದ ಬದಲಾಗಿ ಅಷ್ಟಾಂಗ ಯೋಗ, ಸಹಜ ಯೋಗ, ಹಠ ಯೋಗ, ಕುಂಡಲಿನಿ ಯೋಗ, ಐಯ್ಯಂಗಾರ್ ಯೋಗ, ಸಿಲ್ವರ್ ಯೋಗ, ರೆಸ್ಟೊರೇಟಿವ್ ಯೋಗ, ಸಿದ್ಧ ಸಮಾಧಿ ಯೋಗ, ಸುದರ್ಶನ ಕ್ರಿಯೆ, ಇಂಟೆಗ್ರೇಟೆಡ್ ಯೋಗ ಇವೇ ಮುಂತಾದ ವಿಧಾನಗಳನ್ನೂ, ಶವಾಸನ, ಶೀರ್ಷಾಸನ, ಕಪಾಲಭಾತಿ, ಕುಂಜಲ ಕ್ರಿಯೆ, ಅನುಲೋಮ ವಿಲೋಮ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ, ಮುಖ ಭಸ್ತ್ರಿಕ ಮತ್ತಿತರ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆಸನಗಳನ್ನೂ, ಮಂತ್ರ, ವಿಪಾಸನ, ಟ್ರಾಂಸೆಂಡೆಂಟಲ್ ಮೆಡಿಟೇಶನ್ ಮುಂತಾದ ಧ್ಯಾನ ವಿಧಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ವಿವರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ವಿಮರ್ಶೆಗಳ ವರದಿಗಳ ಸಾರಾಂಶಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯೋಗ ತಜ್ಞರೇ ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಜ್ಞರು ನಡೆಸಿದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡಿರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳೇ ಆಗಿದ್ದು ಲೇಖಕನ ಸ್ವಂತ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಇದರಲ್ಲಿ ತೂರಿಸಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದನ್ನು ಮೊದಲಲ್ಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯೋಗವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಐದು ಧ್ಯಾನ ವಿಧಾನಗಳ ಕುರಿತು 1956ರಿಂದ 2005ರವರೆಗೆ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ 813 ಸಂಶೋಧನಾ ಬರಹಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಮರಿಯಾ ಒಸ್ಪಿನಾ ಮತ್ತಿತರರು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ವರದಿಯನುಸಾರ, ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಒಟ್ಟಾರೆ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಕಳಪೆಯಾಗಿದ್ದು, ಬಹುಪಾಲು ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಸ್ವರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ ವಿವರಣೆಗಳೇ ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಯೋಗ ಅಥವಾ ಟ್ರಾಂಸೆಂಡೆಂಟಲ್ ಮೆಡಿಟೇಶನ್ ಗಳಿಂದ ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಬೊಜ್ಜು ಹಾಗೂ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಗಣನೀಯವಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳೂ ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂಶೋಧನೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಈ ಕಾಹಿಲೆಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು.[11]
ಯೋಗ ಮತ್ತು ಮಧುಮೇಹ
ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮಧುಮೇಹ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಮೇಲಾಗುವ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗಿದ್ದು, ಇವುಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಇನ್ನೆಸ್ ಮತ್ತಿತರರು[12], ಇನ್ನೆಸ್ ಹಾಗೂ ವಿನ್ಸೆಂಟ್[13], ಯಾಂಗ್[14], ಅಲ್ಜಸಿರ್[15] ಮತ್ತು ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್[16] ಅವರೆಲ್ಲ ತಯಾರಿಸಿರುವ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಅಲ್ಪ ಕಾಲಾವಧಿಯವುಗಳಾಗಿದ್ದು, ಮಧುಮೇಹ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಮೇಲೆ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿಯು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮಧುಮೇಹದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಬಹುದಾದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆನ್ನುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರಿಗೆ ಆಗಿರಬಹುದಾದ ತೊಂದರೆಗಳ ಬಗೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿಯಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನೂ ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಮಧುಮೇಹದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದೆನ್ನುವ ಸಲಹೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಮೊದಲು ಸಾಕಷ್ಟು ದೊಡ್ದದಾದ, ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೆನ್ನುವುದು ಅವರೆಲ್ಲರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ.
ಯೋಗ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್
ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ಹಾಗೂ ಪುಕಾಲ್ [17] ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿದ್ದವರು ಬಹುತೇಕ ಮಹಿಳೆಯರಾಗಿದ್ದು, ಸ್ತನದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದವರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ವೈಧಾನಿಕ ಗುಣಮಟ್ಟಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದುವಲ್ಲದೆ, ಬಳಸಲಾದ ಯೋಗವಿಧಾನದಲ್ಲೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿದ್ದವು. ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಗವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದೆನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಲೇ ಖಚಿತವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲವೆಂದು ಸ್ಮಿತ್ ಹಾಗೂ ಪುಕಾಲ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಯೋಗ ಮತ್ತು ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ
ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಯೋಗದ ಪಾತ್ರದ ಕುರಿತು ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ರಕ್ತದೊತ್ತಡದ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆಯಲ್ಲದೆ, ರೋಗಿಯ ಮೇಲಾಗುವ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗೆಗಾಗಲೀ, ಸಾವು ಅಥವಾ ಇತರ ತೊಂದರೆಗಳ ಬಗೆಗಾಗಲೀ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇವಲ ಯೋಗವನ್ನಷ್ಟೇ ಬಳಸಿ ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿದ್ದರೆ ರಕ್ತದೊತ್ತಡವನ್ನೂ, ಅದರಿಂದಾಗ ಬಹುದಾದ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿರಬೇಕಾದುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವೆನ್ನುವುದು ಡೋಷ್ ಅವರ ಅಭಿಮತವಾಗಿದೆ.[18]
ಅಪಸ್ಮಾರಕ್ಕೆ ಯೋಗಚಿಕಿತ್ಸೆ
ಅಪಸ್ಮಾರಕ್ಕೆ ಯೋಗಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ನ್ಯೂನತೆಗಳಿದ್ದು ಅವುಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಅಪಸ್ಮಾರಕ್ಕೆ ಯೋಗಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ನಂಬಲರ್ಹವಾದ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವಂತಿಲ್ಲವೆಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ ನಂದನ್ ಯಾರ್ಡಿ[19] ಹಾಗೂ ಕೊಕ್ರೇನ್ ವಿಮರ್ಶಕರಾದ ರಾಮರತ್ನಂ ಮತ್ತಿತರರು[20] ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಆತಂಕ ಹಾಗೂ ಖಿನ್ನತೆಗಳಿಗೆ ಯೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸೆ
ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಖಿನ್ನತೆಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಬಳಕೆಯ ಬಗೆಗೆ ನಡೆಸಲಾದ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ ಪಿಲ್ಕಿಂಗ್ಟನ್ ಮತ್ತಿತರರು[21], ಜರ್ಮ್ ಮತ್ತಿತರರು[22], ಕಿರ್ಕ್ ವುಡ್ ಮತ್ತಿತರರು[23] ಹಾಗೂ ಕೊಕ್ರೇನ್ ವಿಮರ್ಶಕರು [24] ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಏಕರೂಪತೆಯ ಕೊರತೆ, ಕಳಪೆ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಅಲ್ಪ ಕಾಲದ ವಿವರಗಳು ಹಾಗೂ ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಕ್ತ ಮಾಹಿತಿಯ ಕೊರತೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಖಿನ್ನತೆಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲವೆಂಬ ಅಭಿಮತವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅಸ್ತಮಾಕ್ಕೆ ಯೋಗಚಿಕಿತ್ಸೆ
ಅಸ್ತಮಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಪ್ರಯೋಗವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದು 30-40%ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ರೋಗಿಗಳು ಒಂದಲ್ಲೊಂದು ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಮೊರೆ ಹೋಗಿರುತ್ತಾರೆ.[25] ಅಸ್ತಮಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ 'ಉಸಿರಾಟ ಚಿಕಿತ್ಸೆ'ಗಳನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಜನ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಯಾರಿಗೆ, ಹೇಗೆ, ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿವೆಯೆನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪುರಾವೆಯೂ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.[26] ಕೊಕ್ರೇನ್ ವಿಮರ್ಶೆಗೊಳಪಟ್ಟ ಎರಡು ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಯೋಗ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಒಂದರಲ್ಲಿ, 16 ವಾರಗಳ ಅವಧಿಗೆ, ವಾರಕ್ಕೆ ಮೂರು ಸಲ, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ 45 ನಿಮಿಷಗಳಂತೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ 2.5 ಗಂಟೆಗಳ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಈ ಎರಡು ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳಲ್ಲೂ ಭಿನ್ನತೆಗಳಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅಸ್ತಮಾದಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವುದು ವಿಮರ್ಶಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ. ಸ್ಟಾನ್ ಫೋರ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಥಾಮಸ್ ರಿಟ್ಜ್[28], ಲೇನ್ ಡಿಜೆ[29], ಕ್ಲಾಡಿಯಾ ಸ್ತ್ಯೂರರ್[30] ಮತ್ತಿತರರ ವಿಮರ್ಶೆಗಳಲ್ಲೂ ಅಸ್ತಮಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಗದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗೆಗೆ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯವುಗಳೂ, ಅಪರ್ಯಾಪ್ತವೂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಯೋಗದ ಉಪಯುಕ್ತತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಖಚಿತವಾದ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುವಂತಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದವರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಸಾಕಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಿದ್ದು, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದಾಗಿರಬಹುದಾದ ತೊಂದರೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನೋವಿಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ
ಹಿರಿ ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನೋವಿಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಮನೋದೈಹಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸಾಕ್ರಮಗಳಿಂದಾಗುವ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಎಂಟು ಅಧ್ಯಯನಗಳ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ[31] ಇವ್ಯಾವುವೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಪುರಾವೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಈ ಕುರಿತು ದೊಡ್ಡ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ
ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ದೇಹ ಹಾಗೂ ಜೀವನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲಾಗುವ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗೆಗೆ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ 24 ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿರುವ ಗಲಾಂಟಿನೋ ಮತ್ತಿತರರು ತಮ್ಮ ವರದಿಯಲ್ಲಿ[32] ಇವುಗಳ ಪೈಕಿ ಯಾವೊಂದು ಅಧ್ಯಯನವೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಬಳಸಲಾದ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಭಿನ್ನತೆಗಳಿದ್ದವೆಂದೂ, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಯೋಗದ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದು ಆ ಬಗ್ಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಗುಣಾವಗುಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೇ ಹೇಳಲು ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಅಪರ್ಯಾಪ್ತವೆಂದೂ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಯೋಗ ಮತ್ತು ಸ್ಮರಣ ಶಕ್ತಿ
ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಹಾಗೂ ಸ್ಮರಣ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿವೆಯೆನ್ನುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ನಂಬಿಕೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದುವೇ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವೆಂದು ಯೋಗಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನೀಗ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಹೇರಲು ಹೊರಟಿರುವ ನಮ್ಮ ಸರಕಾರಗಳ ಅಂಬೋಣ. ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಸ್ಮರಣ ಶಕ್ತಿಯಾಗಲೀ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಾಗಲೀ ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೆಂದು ದೃಢಪಡಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ! ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ, ಅಲ್ಪ ಕಾಲದ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮಿತವಾದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದ್ದರೆ [33-36], ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ.[37,38]
ಬಾಬಾ ರಾಮದೇವನ 'ಸಂಶೋಧನೆ'
'ತನ್ನ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಯೋಗದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ದೃಢ ಪಡಿಸಿವೆ' ಎನ್ನುವುದು ರಾಮದೇವನ ಅಂಬೋಣ.[6] 'ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಿಸಲು' ಹೊರಟಿರುವ ರಾಮದೇವನ ಸಂಶೋಧನೆಗಳೇನು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡೋಣ. ಅವನ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿರುವ 'ಸಂಶೋಧನೆಯ' ವಿವರಗಳು ಹೀಗಿವೆ: ಮಧುಮೇಹದ ಹತ್ತು ರೋಗಿಗಳ - 8 ದಿನಗಳ ನಂತರ ರಕ್ತದ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಪರೀಕ್ಷೆ; ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದ 8 ರೋಗಿಗಳ - 8 ದಿನಗಳ ನಂತರ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಪರೀಕ್ಷೆ; ಶೀತ್ ಜ್ವರ - "ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿದೆ"; ಸಂಧಿವಾತ - "ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿದೆ"; ಮೂಳೆಸವೆತ - "ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿದೆ"; ಖಿನ್ನತೆ - "ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿದೆ"; ಮೂತ್ರಪಿಂಡದ ಕಾಹಿಲೆಗಳು - 6 ರೋಗಿಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಹತ್ತಿರ, ಸುಧಾರಣೆ ಅತ್ಯಲ್ಪ; ಇಸಿಜಿ ಮತ್ತು ಶ್ವಾಸಕಾರ್ಯಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆ - ವಿವರಗಳಿಲ್ಲ, ತೊಂದರೆಗಳು ಸರಿಯಾದವೆಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯಷ್ಟೇ.
ರಾಮದೇವನ ಪತಂಜಲಿ ಯೋಗಪೀಠದಿಂದ ಎರಡು 'ಸಂಶೋಧನಾ ಬರಹಗಳು' ಸಂಪಾದಕರಿಗೆ ಪತ್ರಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆ. ಮಂಜುನಾಥ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಹಾಗೂ ಶೆರ್ಲಿ ಟೆಲಿಸ್ ಅವರ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ[39] ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಆಯುರ್ವೇದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶೇ.22 ಹಾಗೂ ಶೇ.47ರಷ್ಟು ರೋಗಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ; ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಇವರು ಯಾವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನೂ ಪಡೆಯದವರಿಗಿಂತ (ಇವರಲ್ಲೂ ಶೇ. 13ರಷ್ಟು ಮತ್ತೆ ಬರಲಿಲ್ಲ) ಬೇಗನೇ ಗುಣಮುಖರಾದರೆನ್ನುವ ತೀರ್ಮಾನ ಸಂಶೋಧಕರದು! ಬೊಜ್ಜು, ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ರಕ್ತದ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಹಾಗೂ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಮೇಲೆ ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳ ಪ್ರಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಸಲಾದ ಅಧ್ಯಯನವು [40] ಅದೆಂತು ಪ್ರಕಟಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡಿತೆನ್ನುವುದೇ ಒಂದು ಸೋಜಿಗವಾಗಿದೆ: ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಹಲವು ನ್ಯೂನತೆಗಳಿದ್ದುವೆಂದು ಸ್ವತಃ ಸಂಶೋಧಕರೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ - 'ಅದು ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ', 'ರಕ್ತದ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಾಪಕವು ಕೆಟ್ಟಿತ್ತು', 'ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು 6-7 ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಅಳೆಯಲಾಯಿತು' (ಆದರೂ, ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಕಂಡುಬಂದವೆಂದು ಅವರೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ!), 'ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡವೇ ಎನ್ನುವುದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ', 'ತೂಕದಲ್ಲುಂಟಾದ ಇಳಿಕೆಯು ಆಹಾರಕ್ರಮದ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದಲೂ ಆಗಿರಬಹುದು' ಇತ್ಯಾದಿ. ರಾಮದೇವ್ ಹಾಗೂ ಆತನ 'ಶಿಷ್ಯರ' ಇನ್ನಿತರ 'ಸಂಶೋಧನೆಗಳ'[41,42] ಗುಣಮಟ್ಟವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದು ಇವನ್ನೆಲ್ಲ 'ಸಂಶೋಧನೆಗಳು' ಎನ್ನಬಹುದಾದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಸಂಶೋಧನೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಅಡ್ಡಿಯೇನು?
ಸುದರ್ಶನ ಕ್ರಿಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನಗಳು
ರವಿಶಂಕರನ ಸುದರ್ಶನ ಕ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗೆಗೂ ಕೆಲವು ವರದಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದು[43], ಇವುಗಳನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಬೇಕಾದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ದದಾದ, ನಿಯಂತ್ರಿತವಾದ, ಗಟ್ಟಿ ವಿನ್ಯಾಸವುಳ್ಳ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೆಂದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳ ಲೇಖಕರೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ದೃಢಪಡಿಸಿದ್ದು, ಆರ್ಟ್ ಆಫ್ ಲಿವಿಂಗ್ ನಡೆಸುವ ಕಾರ್ಯಾಗಾರಗಳು ವಿಶ್ವದೆಲ್ಲೆಡೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ನಿದರ್ಶನವೆಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯು ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದೆ![44]
ಯೋಗದ ಬಗೆಗೆ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ಯೋಗತಜ್ಞರಿಗೇ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಅಮೆರಿಕಾದ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಬಿ ಕೆ ಎಸ್ ಐಯ್ಯಂಗಾರ್ ಯೋಗ ಕೇಂದ್ರದ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿರುವ ಮರಿಯನ್ ಗಾರ್ಫಿಂಕ್ಲ್ [45] ಹೇಳುವಂತೆ, ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ನಿಯಂತ್ರಿತ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಉಪಯುಕ್ತತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಬಲ ಆಧಾರಗಳು ಅಲಭ್ಯವಿದ್ದು, ಇದು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳಿಗೂ ತೊಡಕಾಗಬಹುದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಬದಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾನದಂಡಗಳ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಂಬಿಕೆ, ಅಲ್ಲಿಲ್ಲೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳದ್ದೇ ಆದ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕೆಂಬ ವಾದಗಳಿದ್ದರೂ, [46] ಉಪಯುಕ್ತತೆ ಹಾಗೂ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾದ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲದೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಒಪ್ಪತಕ್ಕಂತಹುದಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಯೋಗವು ಅಬಾಲವೃದ್ಧರಾಗಿ ಸರ್ವರಿಗೂ, ಸರ್ವರೋಗಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೂ, ನಿವಾರಣೆಗೂ ಅತ್ಯುಪಯುಕ್ತವೆಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಾವು ನಂಬಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ?
ಯೋಗವು ಸುರಕ್ಷಿತವೇ?
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯೋಗಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಬಾರದು ಎಂದು ನಾವು ನೀಡಿದ ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಮಂಗಳೂರಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು 'ಯೋಗ: ಸಲ್ಲದ ಆಕ್ಷೇಪ' ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕೀಯವನ್ನೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ಆಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು ಎತ್ತದಿರುವಾಗ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡವರ ಆಕ್ಷೇಪವು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವೆಂದೂ (ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳೆಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹಚ್ಚಿ ಅವರನ್ನು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದೂ, ಭ್ರಾಂತರೆಂದೂ ಹೀಯಾಳಿಸುವುದು ಕೆಲವರಿಗೆ ಪರಿಪಾಠವೇ ಆಗಿದೆ; ದಾಳಿಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲವೇ? ಆದರೆ 'ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು' ಅಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಆಗಿರುವುದು ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಯವರೇ ಹೇಳಬೇಕು!), ಯೋಗಕ್ಕೆ ಮಾರು ಹೋಗಿರುವ ವಿದೇಶೀಯರೇನೂ ಕುರುಡರಲ್ಲವೆಂದೂ (ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಿರಿಚಾಡುವ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ವಿದೇಶೀಯರ ಮೇಲೆ ಕುರುಡು ಪ್ರೇಮ ಅದೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದು), ಯೋಗದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಉಲ್ಲೇಖಗಳೇ ಇಲ್ಲವೆಂದೂ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ತಾವು ತಿಳಿದಿರುವುದಷ್ಟೇ ಸರ್ವಜ್ಞಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದಂತಿರುವ ಈ ಕೂಪಮಂಡೂಕಗಳು ತಮ್ಮ ಅಂಧಶೃದ್ಧೆಯನ್ನೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕರೆಲ್ಲರಿಗೆ ಅಂಟಿಸಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಬಲ್ಲರೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.
ಒಂದೆಡೆಯಲ್ಲಿ,. ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಡ್ಡಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತೊರೆದು ಹೋದವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದು ಅವರೇಕೆ ತೊರೆದರೆನ್ನುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದಾಗಿ ತಲೆನೋವಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಿದುಳು ಹಾಗೂ ನರಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಶಾಶ್ವತ ಹಾನಿಯುಂಟಾದಂತಹ ಅತಿ ಗಂಭೀರವಾದ ತೊಂದರೆಗಳಾದ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ವರದಿಗಳಿವೆ. ಅಮೆರಿಕಾದ ಬಳಕೆ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಸುರಕ್ಷತಾ ಆಯೋಗದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 13000ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಜನರು ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ವೇಳೆ ಉಂಟಾದ ತೊಂದರೆಗಳಿಗಾಗಿ ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಘಟಕಗಳಿಗೋ, ವೈದ್ಯರ ಬಳಿಗೋ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು.[47,48] ಸ್ನಾಯುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಹಾಗೂ ಮೂಳೆಮುರಿತಗಳು[49-52] (ಯೋಗ ಶಿಕ್ಷಕಿಯರಲ್ಲೂ ಸಹ [52]), ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು[53-55], ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೆದುಳುಬಳ್ಳಿಗೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಹಾನಿ[56], ಪಾದದ ಬಲಹೀನತೆ[57], ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಪೊರೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಸೋರಿಕೆ[58], ಚರ್ಮದಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಎದೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಗಾಳಿಸೋರಿಕೆ[59], ಉದರದ ಸ್ನಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸ್ರಾವ[60], ಹಲ್ಲುಕೊರೆತ[61], ಕಣ್ಣಿನ ದ್ರವದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಏರಿಕೆ ಮತ್ತು ಗ್ಲೊಕೋಮಾ[62-66], ರಕ್ತನಾಳದೊಳಕ್ಕೆ ಗಾಳಿ ಸೋರಿಕೆಯ ಮಾರಕ ತೊಂದರೆ[67] ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ವೇಳೆ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿಯಾಗಿವೆ.
ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ವೇಳೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆಯೆನ್ನುವುದನ್ನು ಯೋಗತಜ್ಞರೇ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ. ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಿಗಳು ಆಸನಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಶಿಕ್ಷಕರ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷಕರು ಸರಿಯಾದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಅಂತಹಾ ಹಾನಿಗಳುಂಟಾಗುವ ಸಂಭವನೀಯತೆಯು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ.[68] ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಕಾಲು, ತೊಡೆ, ಕುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಬೆನ್ನಿನ ಕೆಳಭಾಗಗಳ ಸ್ನಾಯುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಕೆಲವೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಯೋಗ ಭಂಗಿಗಳಿಂದ ಭುಜ, ಮೊಣಕೈ ಹಾಗೂ ಮಣಿಗಂಟುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗಬಹುದು. ಮೊಣಕಾಲು ಹಾಗೂ ಮೊಣಕೈಗಳನ್ನು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಬಗ್ಗಿಸುವುದರಿಂದ ಈ ಸಂಧಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಬೆನ್ನೆಲುಬಿನ ಮೇಲೆ ಹಲವು ರೀತಿಯ ಗಂಭೀರ ತೊಂದರೆಗಳಿಗೂ ಯೋಗಾಸನಗಳು ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.[68]
ಅಷ್ಟಾಂಗ ವಿನ್ಯಾಸ ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ 110 ಜನರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದರಲ್ಲಿ,[49] ಸ್ನಾಯುಗಳು ಹಾಗೂ ಮೂಳೆಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾದ 107 ಪ್ರಕರಣಗಳು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಹಾಗೂ ಆ ಪೈಕಿ 68 ಜನರಲ್ಲಿ (62%) ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ವಿಧದ ಹಾನಿಯು ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿದುಕೊಂಡುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು. ಕಾಲಿನ ಸ್ನಾಯುಗಳು, ಮೊಣಗಂಟು ಹಾಗೂ ಕೆಳಬೆನ್ನಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ಯೋಗನಿರತಳಾಗಿದ್ದ 15 ವರ್ಷದ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳ ಕಾಲಿನ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುರಿತವುಂಟಾದ ಪ್ರಕರಣವೂ ವರದಿಯಾಗಿದ್ದು,[51] ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಬಾಬಾ ರಾಮದೇವನ ಯೋಗಶಿಬಿರವೊಂದರಲ್ಲಿ 14 ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನೊಬ್ಬ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದಾಗ[69], ಮೊದಲಲ್ಲಿ ರಾಮದೇವನು ಅದು ಯೋಗದಿಂದಾದ ಸಾವೆನ್ನುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆದರೂ, ಮರುದಿನವೇ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿರಬೇಕಾದದ್ದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವೆಂದು ಆತನೇ ತನ್ನ ಶಿಬಿರಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ![70]
ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಅತಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಲ್ಲವೆನ್ನುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹಲವು ಯೋಗತಜ್ಞರೇ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೆರಿಕಾದ ಕ್ಲೀವ್ ಲ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿರುವ ವರ್ತನಾ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನ ಕೇಂದ್ರದ ವಿಜಯ ಶರ್ಮಾ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ,[71] ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುವ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳಾದ ಭ್ರಮರಿ, ಶಿತಾಲಿ, ಸಿತ್ಕರಿ ಅಥವಾ ನಾಡಿ ಶೋಧನಗಳಿಂದ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಹಾನಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೂ, ಅಭ್ಯಾಸಿಯು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನೂ,, ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನೂ, ಶಿಸ್ತನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವು ಹಿತದಾಯಕವಾಗಿರುವಂತೆ ಮಿತಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ತೀವ್ರಗತಿಯ ಉಸಿರಾಟ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೊಳಗೊಂಡಿರುವ ಕಪಾಲಭಾತಿ ಹಾಗೂ ಭಸ್ತ್ರಿಕದಂತಹ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳಿಂದ (ರಾಮದೇವ್ ಹಾಗೂ ರವಿಶಂಕರ್ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಿರುವುದು ಇವನ್ನೇ) ಹೆಚ್ಚಿನ ತೊಂದರೆಗಳಾಗಬಹುದು. ಇವುಗಳ 'ಪ್ರಯೋಜನಗಳ' ಬಗ್ಗೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೆಲವರು ಅತ್ಯುತ್ಸಾಹದಿಂದ ತಮ್ಮ ಉಸಿರಾಟದ ಗತಿಯನ್ನು ವಿಪರೀತ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅತಿ ಉಸಿರಾಟದ ಹಲವು ತೊಂದರೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಮನ ಬಂದಂತೆ ಕಪಾಲಭಾತಿ ಹಾಗೂ ಭಸ್ತ್ರಿಕದಂತಹ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಆಗಲೇ ಇರಬಹುದಾದ ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ತೊಂದರೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು, ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡವು ಹೆಚ್ಚಬಹುದು ಹಾಗೂ ನೋವು ಇತ್ಯಾದಿ ಅಸೌಖ್ಯತೆಗಳಾಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಗರ್ಭಿಣಿಯರು, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾದವರು, ಶ್ವಾಸಾಂಗದ ಕಾಹಿಲೆಗಳು, ಬೆನ್ನೆಲುಬಿನ ವಕ್ರತೆ, ರಕ್ತದೊಟ್ಟಡದ ಇಳಿಕೆ ಯಾ ಹೆಚ್ಚಳ, ಮಧುಮೇಹ, ಮೂತ್ರಪಿಂದದ ಕಾಹಿಲೆಗಳು, ಅಪಸ್ಮಾರ, ಕಿವಿ-ಮೂಗು-ಗಂಟಲಿನ ರೋಗಗಳು, ಕಣ್ಣಿನ ತೊಂದರೆಗಳು, ತಲೆಶೂಲೆ ಮುಂತಾದ ತೊಂದರೆಗಳಿರುವವರು (ಇನ್ನುಳಿದವರು ಯಾರೋ?) ಇವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ಶರ್ಮಾ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ತಾಳ್ಮೆ ಹಾಗೂ ಸ್ವನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದೆ ಕಪಾಲಭಾತಿ ಹಾಗೂ ಭಸ್ತ್ರಿಕ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಅಪಾಯವನ್ನು ಅಹ್ವಾನಿಸಿದಂತೆಯೇ ಎಂದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.[71] ಮರಿಯನ್ ಗರ್ಫಿಂಕ್ಲ್ ಹೇಳುವಂತೆ,[45] ಯೋಗಾಸನಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಹಾನಿಯುಂಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿದ್ದು, ಯೋಗ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹಾಗೂ ಅಭ್ಯಾಸಿಗಳ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೂ, ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಂದ ಯಾವುದೇ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳಾದ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವವರಿಗೆ ಈ ಮೇಲಿನ ವಿವರಣೆ ಸಾಕಾಗಬಹುದು.
ನಮಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ?
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಶಗಳು ಎದ್ದು ತೋರುತ್ತವೆ:
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಲಹೆಗಳು ಸಮುಚಿತವೆನಿಸಬಹುದು:
References:
it is a good discussion
By srikanth (not verified)What and all you told may be correct or wrong because i have not gone through so much about it but it is not the matter that yoga should be practiced or not it is wheather the research which is conducted on yoga is wright or wrong or misguided or not done properly. There are so many reasons for a bad reaseach done on it because i know minimum difficulty in doing research project on any new system of medicine. and very few people who is doing research on alternative system of medicine but all commercial it is.
When you have no money while doing research and you have no benifits for you and your family and if you dont have any interest and you dont enjoy the project then you dont get the good research paper. Every body can talk on the research but who will correct? will you ?
Can you do a proper research? are you capable of doing a good research on any system?
If so you do it and show. Every body can write the comments on who ever it is done (research or any other article) But no one want to correct it that is the problem in the modern world.
If you can show how to do a good research. Then you can tell why we can't do a good research otherwise you can not tell that what is done is wrong.
If any spelling and mistake in sentece then please forgive me.
Srikanth
ಯೋಗ ತಜ್ಞರು ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳೇ ಇವೆ!
By skakkilayaಯೋಗವನ್ನು ಒಂದು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಯೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲೋಸುಗ 'ಯೋಗ ತಜ್ಞ'ರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರೇ ನಡೆಸಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ (ಸಾವಿರಾರು!). ಋಣಾತ್ಮಕವಾದ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಬೆಳಕನ್ನೇ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ 'ಯೋಗ ತಜ್ಞ'ರುಗಳು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ವರದಿಗಳು ಅವರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆನಿಸಿದವುಗಳಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದರೆ ತಪ್ಪಾಗದು. ಇಂತಹಾ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಹಲವಾರು ವಿಮರ್ಶೆಗಳೂ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆ. ಇವುಗಳಾವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಕಾಹಿಲೆಯನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಆಧಾರಗಳಿಲ್ಲ.
ಯಗದ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲು 'ಯೋಗ ತಜ್ಞ'ರುಗಳ ಬಳಿ ಹಣವಿಲ್ಲ್ವೆನ್ನುವುದನ್ನು ನಂಬಲಾಗದು. ಯೋಗ ಕಲಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಬಾಚುತ್ತಿರುವ ಬಾಬಾಗಳು, ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಗಳು ಬೇಕಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ತಾವು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಲು ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸರಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಬಾರದೇಕೆ?
ಬರಹ
By Joyಬರಹ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇದೇ ರೀತಿ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆ.
Open any book on yoga
By JoyOpen any book on yoga practice - invariably it would say such things as "yoga must be learnt from a qualified teacher", "do not to overdo". People with certain ailments must refrain from certain poses(e.g., high BP, hernia ...etc ). Anyone with a bit of commonsense would seek guidance if he has any serious ailment. Isnt it? I donot understand why this must be taken against yoga.
The 'problem' with yoga is that it is a practical science;not merely a theoritical one. This means: to feel its effects, one must learn it and practice it himself. After all, science as we know, has its limitations; it may be able to measure certain counts/waves in the body, but certainly it cannot measure everything we ask for in order to be able to satisfy modern medicine.
For those among us who believe: " the 'Method of Science' is the superior one and everything must pass this test to be accepted by science", we have no problem with that line of thinking. However, given that science itself is far from complete and there are those of us who believe that there are some branches of knowledge(e.g., yoga) that are superior to Science, science people have no right to stop people from benefiting from yoga. Imean: how can one class of people usurp so much power even when though they have nothing to prove against yoga.
My idea is not to convey that yoga is the panacea for all illnesses. But: when there is a cost-effective solution(for the patient) without the side-effects at our disposal, why not encourage it? If doctors oppose yoga vehemently, may be we can construe it to mean that they value the health of their pockets more than that of their patients.
If yoga were adopted as a therapy by the governments, what would happen to the pharma industry, the medical fraternity? Would they not be brought to their knees? (that they would lobby hard against such moves is another matter though.) Isnt that something they must begin planning now -if such a thing were happen, say a decade from now?
Why not? If yoga were adopted on a large scale, the positive effects would be prominently visible and more groups would adopt the same. That it has not been conclusively proven would be of no relevance then.
ಮತ್ತದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ: ಎಲ್ಲಿದೆ ಆಧಾರ?
By skakkilayaನಾವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ.
ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಯಾರೂ ಮಾಡಕೂದದು ಎಂದು ನಾನೆಲ್ಲೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಲೇಖನವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓದಿದರೆ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಲಹೆಗಳು ನಿಮಗಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು:
ನನ್ನ ಈ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಇದುವರೆಗೆ ಯಾರೂ ನನಗೆ ನೀಡಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲೂ ಅದು ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ನೀವೂ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿದಂತಿದೆ, ಸಂತೋಷ.
>>Open any book on yoga practice - invariably it would say such things as "yoga must be learnt from a qualified teacher", "do not to overdo". People with certain ailments must refrain from certain poses(e.g., high BP, hernia ...etc ). Anyone with a bit of commonsense would seek guidance if he has any serious ailment.<<
ನಾವೂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಿರುವುದು. ನೀವು ಹೇಳಿರುವ 'ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ' ನಮ್ಮ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲವಲ್ಲ? Any book on yoga practice ಅನ್ನು ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರು open ಮಾಡಿಲ್ಲವೇ? ಯೋಗದಿಂದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ನಿದರ್ಶನಗಳಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಏನನ್ನುತ್ತೀರಿ? ಅದು ಸುರಕ್ಷಿತವೆನ್ನುವ ಕೇವಲ 'ಗ್ರಹಿಕೆಯ' ಆಧಾರದಲ್ಲಿ, ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವವರಿಗೆ ಏನನ್ನುತ್ತೀರಿ?
>>that there are some branches of knowledge(e.g., yoga) that are superior to Science, science people have no right to stop people from benefiting from yoga.<<
Yoga is a practical science ಅನ್ನುವ ನೀವೇ, ಅದು superior to Science ಅಂತಲೂ ಹೇಳುತ್ತೀರಿ. Science people have no right to stop people from benefiting from yoga ಎನ್ನುವುದು ಭ್ರಮೆಯಷ್ಟೆ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನಂತೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ.
>>how can one class of people usurp so much power even when though they have nothing to prove against yoga.<<
ಇದೂ ಭ್ರಮೆಯೇ ಸರಿ. Have nothing to prove against yoga ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಓದಿ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ anything to prove yoga ಇದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಕೊಡಿ ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
>>when there is a cost-effective solution(for the patient) without the side-effects at our disposal, why not encourage it?<<
ಇದಕ್ಕೆ ಆಧಾರಗಳೆಲ್ಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಹಲವು ಸಲ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಇದ್ದರೆ ಕೊಡಿ. ಬರೇ ಒಣ ಹೇಳಿಕೆಗೆಳಿಂದ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
>>If doctors oppose yoga vehemently, may be we can construe it to mean that they value the health of their pockets more than that of their patients.<<
ಇದೂ ನಿಮ್ಮ ಭ್ರಮೆಯಷ್ಟೆ. ನಾನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರುವುದು ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವನ್ನಲ್ಲ, ಅದರ ಪ್ರಯೋಜನ ಹಾಗೂ ಸುರಕ್ಷತೆಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರಾಧಾರಿತವಾದ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹಗಳನ್ನಷ್ಟೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.
>>if such a thing were happen, say a decade from now...If yoga were adopted as a therapy by the governments, what would happen to the pharma industry, the medical fraternity? Would they not be brought to their knees?<<
ಹಾಗಾದರೆ ಸಂತೋಷವೇ! ಆದರೆ ಏಳೆಂಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ದಶಕದಲ್ಲೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ನಿಮ್ಮ ಆಶಾವಾದಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಲಿ?
I appreciate your sense of
By JoyI appreciate your sense of sticking to quest for truth, I must say.
I concur with ur viewpoint on learning yoga from qualified yoga teacher.
But that apart, here is a larger issue to which even modern medicine has been a party time and again. (This is not to digress from the focus of the discussion.)
"What about the side-effects of numerous drugs prescribed by doctors - the antibiotics leading to gastric problems, diabetic medications, hypertension treatment, suits against vaccine-makers. In short, ಒಂದು ಕಾಯಿಲೆ ಹದ್ದುಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿಡಲು ಹೋಗಿ ಬೇರೆ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಳ್ಳುವದು. Although they claim to have done some field trials and conducted controlled studies on such no. of patients, why do side-effects continue?
The whole point is: Although modern medicine too is not safe in this sense, we have no problems promoting it. (A very small no. of drugs exist without the harm part of it. Even if one were to claim the harm caused is not so large as the ailment, it means that the harm is there nevertheless).
Then why adopt a different yardstick against yoga?
Now a solution in this regard:
Now govt. funds public health thru public health care(PHCs) centers....etc.
For ailments, yoga may be used as a therapy by appointing qualified teachers at PHCs. It can be employed for people who show willingness to try the yoga therapy.
As for teaching children yoga:
Yoga is as good any physical activity - like playing football or swimming. Normally parents take care to ensure they must not have eaten abt. 4 hrs prior to such activities. The same would apply to yoga too. Only pranayam can be introduced after certain age.
Just as there is scope for injury in any physical activities, outdoor games, so too yoga carries. Yoga teacher must ensure that only what the students can assimilate at their level, is taught.
As for girls having a problem, I donot have a solution right-away;but something can be worked out I'm sure. Becoz the benefits of regular practice during the rest of the month far outweigh the ಮುಜುಗರ.
You have asked for proof of : cost-effectiveness. Though I have not conducted any study, I can cite the example of my father himself who is hypertensive himself -he was on medication for cholesterol control for over 10 yrs.;now after 2 yrs. of regular pranayam he has stopped medication but yet readings are normal. I have seen atleast 4/5 other people whose medical bills have come down drastically. I myself used to spend abt. 700/- per month for my constipation/piles; but now without any medicines, I have overcome the problem.
This way one can find hundreds of cases in everytown. But only if modern medicine wants to see it and document them as they are. I donot know how else they will be satisfied 'conclusively'.
Beyond a point, it would seem futile trying to explain.
However, there is one point I'm happy about: you have nowhere spoken against practicing yoga by an individual.
ಮಾನದಂಡಗಳು ಒಂದೇ ಆಗಿರಬೇಕು, ಅದಕ್ಕೇ ಈ ಚರ್ಚೆ
By skakkilaya>>What about the side-effects of numerous drugs prescribed by doctors -<<
ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಔಷಧಗಳ ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವನ್ನು ಬಳಸುವ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ, ಅಂತಹಾ ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳೇನಾದರೂ ಗೋಚರಿಸಿದರೆ ಅವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಔಷಧಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳುಂಟಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿದ್ದು, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹವು ಔಷಧಕ್ಕೆ ಅತಿ ಸಂವೇದಿಯಾಗಿರುವುದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಅಂತಹಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಔಷಧವನ್ನು ಅಥವಾ ಅದೇ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಇತರ ಔಷಧಗಳನ್ನೂ ಮುಂದೆಂದೂ ಬಳಸಬಾರದೆನ್ನುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ವೈದ್ಯರು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಅರಿವು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಬದಲಿ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಔಷಧಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮಗಳೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿ, ಅಂತಹವು ಉಂಟಾದಾಗಲೂ ಅವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಯೋಗದ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೆ: ಅದರಿಂದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳಾಗುವ ಬಗ್ಗೆ ನಿದರ್ಶನಗಳಿಲ್ಲ, ಅದು ಸುರಕ್ಷಿತವೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಇತ್ಯಾದಿಯಾದ ಭ್ರಮೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನಮ್ಮ ಸರಕಾರವು, ಅದರಿಂದಾಗಬಹುದಾದ ತೊಂದರೆಗಳ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಅರಿತಿದೆಯೆ? ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಗಳಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಜವಾಬ್ದಾರರು ಯಾರು?
>>Then why adopt a different yardstick against yoga?<<
ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸರಳವಾದ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನೇ ಯೋಗ ಇತ್ಯಾದಿ ಬದಲಿ ಯಾ ಪೂರಕ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಧಾನಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕೆನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವೇಕೆ? ನನ್ನ ಮಾನದಂಡಗಳ ಸಾಮ್ಯತೆಗೆ ಮೇಲಿನ ವಿವರಣೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆಯೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
>>For ailments, yoga may be used as a therapy by appointing qualified teachers at PHCs. It can be employed for people who show willingness to try the yoga therapy.<<
ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದೆ: ನುರಿತ ಯೋಗ ಶಿಕ್ಷಕರೆಂದರೆ ಯಾರು? ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾವು ಗುರುಗಳಿಂದ ಕಲಿತು ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವವರೇ (ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ)? ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಎಸ್ಸಿ/ಎಂಎಸ್ಸಿ ಮಾಡಿರುವವರೇ? ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಿಂದ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ವರೆಗಿನ ಯೋಗ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಪಡೆದಿರುವವರೇ? ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ನೇಮಿಸುವ ಇರಾದೆಯು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಮಾಹಿತಿ ಕಾಯಿದೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ದೊರೆತ ಉತ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ನೀವಂದಂತೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡುವುದಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕಿರುವ ಮಾನದಂಡಗಳೇನು? ಯೋಗತಜ್ಞರಿಗೇ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಿದ್ದಂತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನರಿವಿಗೆ ಬಂದಿದೆ.
>>Yoga is as good any physical activity - like playing football or swimming. <<
ಇದಕ್ಕೆ ಅಧಾರಗಳಿಲ್ಲ. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿವೆ.
>>Just as there is scope for injury in any physical activities, outdoor games, so too yoga carries. Yoga teacher must ensure that only what the students can assimilate at their level, is taught.<<
ಆದರೆ ಅಂತಹಾ ಮುಂಜಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಸರಕಾರವು ಯೋಚಿಸಿಲ್ಲವಲ್ಲ?
>>As for girls having a problem, I donot have a solution right-away;but something can be worked out I'm sure. Becoz the benefits of regular practice during the rest of the month far outweigh the ಮುಜುಗರ<<
ನೀವು ಹೇಳುವ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಆಧಾರಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಮುಜುಗರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಏಳುವುದಿಲ್ಲ. something can be worked out ಅಂದರೇನು? ಅದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ? ಯೋಗಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲೋ ಅಥವಾ ನಂತರವೋ?
>>one can find hundreds of cases in everytown. But only if modern medicine wants to see it and document them as they are. I donot know how else they will be satisfied 'conclusively'.<<
ಯಾವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಯ ಬಳಕೆಗೆ ಇದೇ ಮಾನದಂಡವಾದರೆ, ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯವಿಜ್ಞಾನದ ಔಷಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ, ಅವನ್ನೂ ಇಂತಹಾ ಹೇಳಿ-ಕೇಳಿದ ವರದಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತಂದು ಬಿಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಂತಹಾ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರೇನು?
Harmful yoga: Misconceptions & Truth
By JoyMr Kakkilaya,
Thank you very much on a thought provoking article about the possible harm caused due to yoga.
However, some queries and clarifications would be in order.
I hope it will give a perspective to all those of us
- interested in Yoga issues and
- those planning to begin the practice of yoga and
- those already in the practice of yoga and/or teaching yoga.
1. It is not clear from your article what is the practice of yoga as propounded by Patanjali and Hathyog Pradipika.
When this is not clear, how do you compare the yoga of olden-age to the current yoga?
However, you have raised a point :"How yoga practice can fit into the daily routine of today's common man". The simple answer is:
Yogasan is one of the best form of physical forms of exercise.
Pranayam contributes towards general well-being as well as prepares for the next stages: pratyahar, dhyana.
Dhyana: reduces stress and elevates man to a higher state of happiness and well-being.(Of course this must be experienced by an individual; I'm not sure whether any number of 'comprehensive' studies can be able to support this!!)
In short, experiencing the higher consciousness, happiness and living in the spirit of "Sarve Janaah SUkhino Bhavantu" - is the goal of yoga.
Now, all sceptics must ask themselves the question:
Does this not lead to better individual health, a society with less crime?
2. You have pointed to a lack of standardization among different schools of yoga. And their difference to Yoga Sutras and Hathyoga Pradipika.
While this is true, the larger question is :
Why should the practice of yoga be fitted into modern medicine way of attempting to standardize everything? Yoga is learnt from a qualified teacher who is good enough to do that. It is not meant to be taught by an allopath or homeopath...?
There is another reason as to why it is futile to attempt integrate different schools of thought: As many types of prakruti(ayurveda) exists as the number of human; and so many types of treatments are possible. This is where yoga and ayurveda differ fundamentally; may be in modern medicine you can tabulate everything and say this drug is for this symptom/ailment. But not necessarily so always in yoga and ayurveda. Because they view the human being in totality and not part-by-part; hence different medications/yoga prescriptions are possible in two seemingly defferent conditions!!
3. The problem of people leaving yoga practice midway and reasons not being specified:
There are atleast two dimensions as I see it.
1. One problem in people is lack of committment, discipline. This is seen even in people who make resolutions of daily exercise/walking/gym...etc and majority of the end up breaking within a few weeks or months. What about patients put on ART drugs, diabetes medication? - even they donot adhere completely. It is not surprising at all that 50% of people stopped midway!! Laziness is also another reason.
2. The practice of yoga (if not begun at an early age) must begin small and increase gradually so that the individual reaches a level that he can carry on daily for the rest of his life. Here, if there is over-enthusiasm either on the part of teacher or student, then it may lead to over-exertion. Thus, the student may not feel good at the end of his yoga practice. This is the opposite of what is expected of yoga-practice. In the last 8 yrs. of my regular yoga practice, this happened to me on three occasions. I took a break from yoga for a week , did some other exercise/walking and then, I returned to yoga even more happily.
4. Problem caused due to yoga practice.
This I can safely claim: Any problem that occurs in yoga practice is on account of these reasons:
1. ignorance: People donot realise how much they must exert the body and how much to trust their bodies. Correct perspective in this aspect must be given by the teacher here. Thats his responsibility; not mere demonstration and encouragement. Above all, student must be taught how he can enjoy his daily practice.
2. In Ayurveda there is a formula for eating : "Hita Bhuk, Mita bhuk , Rutu bhuk". So also asanas and pranayam must be practiced keeping one's ailments, age, environmental conditions in mind. In ayurveda, there is a section on what categories of asanas/practices are good for people with Vatic/Pittic/Kaphic constituency.
5. Yoga for kids and yoga for ailments
If sufficient studies have not been conducted so far on the above, it is an opportunity for some of us to do that. While it is not at all necessary for those of us who enjoy our daily practice(and nenefit immensely in many ways), it may help those among us who have learnt in modern methods and modern medicine.
Mr Kakkilaya, you are a medical doctor - genuinely interested and concerned about yoga's effects. Why dont you take up a study that may lead to some comprehensive and convincing solutions?
With Regards,
Deepak Joshi
Bengaluru
ಎಲ್ಲಿದೆ ಆಧಾರ?
By skakkilaya>> It is not clear from your article what is the practice of yoga as propounded by Patanjali and Hathyog Pradipika<<
ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರದ ಈ ಮೂಲ ಗ್ರಂಥಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಬರೆಯುವುದು ನನ್ನ ಲೇಖನದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ್ದು. ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಓದಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
>> When this is not clear, how do you compare the yoga of olden-age to the current yoga? <<
ಇದು ನನ್ನದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಅದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ನನಗೇ ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ!
>>Yogasan is one of the best form of physical forms of exercise; Dhyana: reduces stress and elevates man to a higher state of happiness and well-being<<
ಇವು ನಿಮ್ಮ ಹೇಳಿಕೆಗಳು; ಇವಕ್ಕೆ ಆಧಾರಗಳೇನು?
>> (Of course this must be experienced by an individual; I'm not sure whether any number of 'comprehensive' studies can be able to support this!!) <<
ಅತೀಂದ್ರಿಯವಾದ ಶಕ್ತಿಗಳಿವೆಯೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರು, ಅಲೌಕಿಕ ಅನುಭವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ – ನಮಗೊಬ್ಬರಿಗಷ್ಟೇ ಇದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಆಗಬೇಕಾದರೆ ಅವರೂ ನಮ್ಮಂತಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭದ ಜಾರಿಕೆ! ಯೋಗವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಅಂತ ನೀವು ಹೇಳುವುದಿದ್ದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಲೇಖನದ ಸಾರವನ್ನು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸುತ್ತದೆ, ಅಷ್ಟೆ!
>> In short, experiencing the higher consciousness, happiness and living in the spirit of "Sarve Janaah SUkhino Bhavantu" - is the goal of yoga. <<
ಈ ಆಶಯ ಯೋಗದ ಬಗೆಗಿನ ಮೂಲಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆಯೇ? ದಯವಿಟ್ಟು ತೋರಿಸಿ.
>>Now, all sceptics must ask themselves the question:
Does this not lead to better individual health, a society with less crime? <<
ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರ ‘ಆಶಯ’ಗಳಿಂದ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಾಧಿಸಲಿಕ್ಕಾಗುವುದು ಹೇಗೆ?
>>Why should the practice of yoga be fitted into modern medicine way of attempting to standardize everything? Yoga is learnt from a qualified teacher who is good enough to do that. It is not meant to be taught by an allopath or homeopath...? <<
ಇದು ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಷ್ಟೆ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ಯೋಗತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬೇರೆಯೇ ಇದೆ ಹಾಗೂ ನಾನು ಅದನ್ನು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಉದ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಆಂಗ್ಲ ಮೂಲದಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ: Quoting Fontanarosa and Lundberg that ’some advocates of alternative medicine argue that many alternative therapies cannot be subjected to the standard scientific method and thus, instead must rely on anecdotes, beliefs, theories, testimonials, and opinions to support effectiveness and justify continued use,’ Marian Garfinkel Director at BKS Iyengar Yoga Studio of Philadelphia, PA, USA asserts that the lack of complete studies and the lack of evidence on safety and outcomes are unacceptable and additional research should be completed. He feels that as yoga and other alternative therapies are difficult to evaluate, these investigations should not simply assess symptomatic relief but must take advantage of modern research techniques and look at objective effects on cells and organs.
ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಆಯುರ್ವೇದಗಳ ಅಧ್ಯಯನವು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಜಾರಿಕೆಯ ಲಕ್ಷಣವಷ್ಟೆ.
>>The problem of people leaving yoga practice midway and reasons not being specified:
There are atleast two dimensions as I see it<<
ಇರಬಹುದು. ಅದೇ ರೀತಿ ಕೈಕಾಲು ಉಳುಕಿಸಿಕೊಂಡು ಯಾ ಕಾಹಿಲೆ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟವರೂ ಇರಬಹುದು. ಮೂಲ ಅಧ್ಯಯನಕಾರರು ಆ ಬಗ್ಗೆ ಗುಟ್ಟಾಗಿದ್ದರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
>> Any problem that occurs in yoga practice is on account of these reasons: <<
ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಯೋಗದಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಬಹುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನೀವೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತಾಯಿತಲ್ಲವೆ? ನಾನೂ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿರುವುದು. ಟಿವಿ ಯ ಮೂಲಕ, ಶಿಬಿರಗಳ ಮೂಲಕ, ವಿಡಿಯೋ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಯಾ ಸಿಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಕಲಿತರೆ ಇಂತಹಾ ಅಪಾಯ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು. ಕೆಲ ವಾರಗಳ ತರಬೇತಿಯ ನಂತರ ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯೋಗ ಕಲಿಸಹೊರಟರೆ ಇದೇ ಗತಿಯಾಗಬಹುದು.
>> If sufficient studies have not been conducted so far on the above, it is an opportunity for some of us to do that. <<
ನೀವಾಗಲೀ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಾಗಲೀ ಯೋಗದ ಪ್ರಯೋಗಪಶುಗಳಾಗಲು ಸಿದ್ದರಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮದೇನೂ ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗ ಪಶುಗಳನ್ನಾಗಿಸುವುದು ದೌರ್ಜನ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
>> Why dont you take up a study that may lead to some comprehensive and convincing solutions? <<
It is not meant to be taught by an allopath or homeopath...? ಅಂತ ನೀವೇ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೀರಲ್ಲ? ಯೋಗದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ರಾಮದೇವ, ರವಿಶಂಕರರಂತವರು ತಮ್ಮ ನಿಕಟವರ್ತಿಗಳಾದ ಕೆಲವು ವೈದ್ಯರುಳ ಮೂಲಕ ಅಂತಹಾ ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ/ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ವಿವರಗಳನ್ನು ನಾನು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿವೆಯೆಂದು ಶ್ರುತಪಡಿಸುವ ವರದಿಗಳು ಇದುವರೆಗೆ ಎಲ್ಲೂ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ರಾಮದೇವ ಯಾ ರವಿಶಂಕರರಿಂದ ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸೋಣ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಯೋಗವು ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯೆಂದೂ, ಸುಲಭದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೆಂದೂ, ಅತಿ ಸುರಕ್ಸಿತವೆಂದೂ ಸಾರುವ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನಂಬದಿರೋಣ.
Very interesting article.
By bilety lotnicze (not verified)Very interesting article. Thanks
Post new comment